Afgelopen maandag, 15 juni, was het dan zover: de verdediging van mijn proefschrift en de daarbij behorende feestelijkheden. Mijn paranimfen op deze bijzondere dag waren Marielle en Michiel.

Nadat ik ‘s ochtends nog even bij Prismant langs was gegaan om wat spullen te halen en de sheets van mijn lekenpraatje uit te printen, waren we al om 11:30 uur bij Karen en Mart, het episch centrum van mijn promotie-dag. Nadat we een voortreffelijke lunch naar binnen hadden gewerkt was het tijd om onze pinguinpakken aan te trekken (nou ja, alleen Michiel (uit Munstergeleen) en ik natuurlijk. Marielle trok een eigen mooi ensemble aan).

De promotieplechtigheid
Om half drie in de middag vertrokken we naar de universiteit. De eerste gasten waren er toen al. Om een uur of drie kregen we nog even de laatste instructies van de pedel en toen kon het feest eindelijk beginnen! Om half 4 precies liepen we de zaal van de aula binnen en na een tijdje als een Dreigestirn voor de zaal te hebben gestaan, kwam de pedel met het cortxc3xa8ge van Rector, Hoogleraren, gepromoveerd deskundigen, Promotor en Copromotor binnen en kon het anderhalve uur beginnen waar ik lang tegenop gezien had, maar waar ik de laatste week enorm naar toe had geleefd en nu ontzettende zin in had!
De bijeenkomst begon met mijn lekenpraatje (klik HIER voor de sheets daarvan). De rector schrok even toen ik het praatje niet vanachter de katheder deed (wat gebruikelijk is), maar voor de zaal ging staan. Het praatje ging volgens mij ok en toen dat klaar was gaf ik het woord terug aan de rector. Toen kon de verdediging beginnen. Achtereenvolgens kwamen vragen van Prof. dr. Ap Dijksterhuis (Radboud Universiteit Nijmegen), Prof. dr. Vera Hoorens (Katholieke Universiteit Leuven), dr. Sander Koole (Vrije Universiteit Amsterdam), dr. Ruud Custers (Universiteit Utrecht), Prof. dr. Roos Vonk (Radboud Universiteit Nijmegen) en dr. Johan Karremans (Radboud Universiteit Nijmegen). Voor de laatste vraag was nog nauwelijks tijd, want ik was nog maar net begonnen met de beantwoording, toen de pedel alweer het Hora Est! liet klinken.

De promotiecommissie trok zich vervolgens terug voor beraad en het Dreigestirn nam weer zijn plaats in voor de zaal. Toen de commissie terugkwam, werd het judicium uitgesproken door mijn Promotor Prof. dr. Ad van Knippenberg, die mij de doctorstitel toekende en de doctorsbul overhandigde.
Ad had ook nog een ontzettend leuk en lief praatje voor me in petto. Dat was het begin van xc3xa9xc3xa9n grote feelgood movie, die in de avond verder zou gaan!

Het feest
Ik hield het feest in de bovenzaal van Vivaldi’s, met een balkon met prachtig uitzicht over de Waal. Na wat handjes schudden kon dan het echte feestje beginnen. En bij zo’n feestje horen ook stukjes!
Na zeer vriendelijk toegesproken te zijn door Guus (directeur Prismant en partners) kwamen Daphne en Jetske met een tafel vol producten. Mijn collega’s van Prismant (Arbeidsmarkt & HRM) hadden Raymonds Raadsel Rubriek bedacht, waarin middels een quizz met allerlei uiteenlopende vragen over mijn sociale, culinaire, mail- en EigenEilandEerst-gedrag steeds een aan mij gerelateerd product gewonnen kon worden door een door de quizzmasters Daphne en Jetske aangewezen persoon. Uiteindelijk bleef er ongemerkt xc3xa9xc3xa9n product over, dat ik zelf mocht houden. Het was zeker niet toevallig dat ik onbewust de Snickers voor mezelf hield! Een erg leuk idee, dat ook nog eens mijn onderzoeksidee bevestigt!

Daarna was Rob aan de beurt die namens de vakgroep Sociale eens terugkeek op mijn (mail)gedrag van toen ik nog aan de universiteit werkte. Hij had mails opgedoken uit 2001!! Erg leuk! En omdat mijn onderzoek o.a. over naamletters gaat, had hij samen met zijn kinderen drie pakken lettervermicelli gemaakt. Een pak met alleen met de letters SMEETS, een pak met alleen de letters RAYMOND (en getal 21, mijn birthdaynumber) en een pak waarin geen van mijn naamletters in zitten, als ik even wil ontspannen en niet met mijn naamletters bezig wil zijn. Bovendien kreeg ik een ontzettend mooie Waterman pen, vele malen mooier dan de pen die de proefpersonen in mijn experimenten kregen.

Na Rob kwam Marielle met een analyse van mijn naamlettergerelateerde keuzes en gedrag. Daaruit bleek dat ik eigenlijk niet helemaal alleen kies voor objecten met mijn naamletters, maar dat ik eigenlijk gewoon geen keuzes maak, maar voor alles ga! Wat de gebruikte letters in mijn proefschrift betreft, was er wel een duidelijk effect: ik gebruik mijn naamletters veel meer dan niet-naamletters!
Daarna moest Marielle nog wat dingen over me kwijt, over handdoeken in hotels, en pilaren tijdens presentaties, maar die waren uiteraard niet op waarheid gebaseerd… ahum.

Het ging in een rap tempo door en na Marielle nam Michiel meteen het woord en gaf hij me het grote boek der sentimenten, een boek dat paranimfen Michiel en Marielle (en Hilde) voor me hadden samengesteld, door aan alle genodigden te vragen naar herinneringen aan mijn promotietraject en favoriete producten van iedereen. Het is een ontzettend mooi boek geworden met hele mooie, leuke, grappige en ontroerende teksten. Ik heb het al een paar keer gelezen en het is echt ontzettend leuk om allemaal te lezen en te bekijken.
Dat was echter niet alles wat Michiel aan te bieden had. Samen met de Neutjes had hij een lied gemaakt voor mijn promotie met de titel Promovere! op de melodie van Sollicitere van de Janse Bagge Bend. Het is een ontzettend leuk lied! Echt heel erg leuk. Terwijl de Neuten dit lied zong, liep er op groot scherm een presentatie mee met de tekst. Daarin zaten ook wat foto’s die in ongeveer 3 minuten mijn hele reputatie bij alle aanwezigen naar de filistijnen hielp… Maar toch, het was erg leuk!

Na deze uitsmijter was het voor veel mensen tijd weer richting huis te gaan (waarschijnlijk omdat ze bang waren net zo te eindigen als sommige mensen op de foto’s in het Neutenlied!). Met de mensen die er nog waren maakten we er nog een gezellig feestje van en rond 0:30 en na gezongen te hebben voor de jarige Edward, gingen we zelf richting huis. Dat wil zeggen, naar Karen en Mart, waar we ter gelegenheid van Edwards verjaardag nog een biertje en kaasje nuttigden.

En toen was deze mooie dag dan echt voorbij. Jarenlang had ik naar deze dag toe geleefd, niet altijd even ontspannen, en nu was hij alweer voorbij! Ik kan terugkijken op een ontzettend mooie dag!

Extended dankwoord
Uiteraard was deze dag niet zo mooi geworden zonder de hulp, moeite, inzet van bepaalde mensen! Deze mensen wil ik hier dan ook even bedanken!
Allereerst natuurlijk alle aanwezigen bij mijn verdediging en/of mijn feestje! Heel erg leuk dat jullie er waren! Ad, dank voor je ontzettend leuke praatje na de verdediging!
Daarnaast wil ik de mensen bedanken die voor het plezier hebben gezorgd op de avond zelf in de vorm van praatjes, quizzen, liedjes en presentaties: Guus, Daphne, Jetske, Rob, Marielle, Michiel en de Neutjes!
Uiteraard wil ik ook Karen en Martijn bedanken voor hun grenzeloze gastvrijheid! Ze hebben ons (Hilde, Michiel, Edward, Esmee, Marielle en mij) heel goed verzorgd! Daarmee hebben jullie deze promotiedag een stuk relaxter gemaakt!
En als laatste wil ik natuurlijk mijn twee paranimfen bedanken, die deze dag zo perfect georganiseerd hebben! Michiel en Marielle, superbedankt! Dankzij jullie heb ik deze dag alleen maar hoeven te genieten van alles! Bedankt!

Enkele foto’s: